Rekonstrukcja piersi


Co 14. Polka dotknięta została rakiem piersi, który zwy­kle przyj­muje formę nowo­tworu zło­śli­wego. Obec­nie naj­czę­ściej sto­so­waną metodą lecze­nia tej cho­roby jest mastek­to­mia pełna lub czę­ściowa, czyli usu­nię­cie czę­ści tkanki dotknię­tej zmia­nami cho­ro­bo­wymi.
Na szczę­ście nowo­cze­sna tech­nika pozwala na rekon­struk­cję utra­co­nych tka­nek i uzy­ska­nie wyma­rzo­nego wyglądu.

Opóźniona rekonstrukcja piersi

Ope­ra­cja rekon­struk­cji piersi może być wyko­nana już w cza­sie mastek­to­mii, jed­nak znacz­nie popu­lar­niej­szym roz­wią­za­niem jest rekon­struk­cja opóź­niona. Tego typu ope­ra­cje wyko­nać można po upły­wie 6 mie­sięcy od mastek­to­mii. Pozwala to kobie­cie spo­koj­nie przejść rekon­wa­le­scen­cję i wzmoc­nić orga­nizm. To roz­wią­za­nie pozwala też pod­jąć bar­dziej prze­my­ślane decy­zje o spo­so­bie prze­pro­wa­dze­nia rekon­struk­cji.

Lepsza proteza czy tkanka własna?

Zależ­nie od potrzeb pacjentki rekon­struk­cja piersi wyko­nana może zostać za pomocą pro­tezy sili­ko­no­wej umiesz­cza­nej pod skórą lub mię­śniem pier­sio­wym. Wpro­wa­dze­nie eks­pan­dera może prze­bie­gać na dwa spo­soby:

  • jed­no­eta­powa rekon­struk­cja piersi
    To naj­now­sza metoda pozwa­la­jąca na rekon­struk­cję jed­no­cza­sową oraz odro­czoną.
    Eks­pan­der umiesz­czany jest w piersi pod­czas zabiegu mastek­to­mii, w ciągu następ­nych tygodni/miesięcy przez mały prze­wód urzą­dze­nie wypeł­niane jest solą fizjo­lo­giczną. Gdy pro­teza osią­gnie ocze­ki­wane kształty, prze­wód zostaje odcze­piony.
  • dwu­eta­powa rekon­struk­cja piersi
    W tej meto­dzie, po osią­gnię­ciu przez eks­pan­der ocze­ki­wa­nych roz­mia­rów, wyko­ny­wana jest druga ope­ra­cja, pod­czas któ­rej zostaje on usu­nięty i zastą­piony pro­tezą wła­ściwą.

Innym roz­wią­za­niem jest rekon­struk­cja z wyko­rzy­sta­niem tkanki wła­snej pacjentki, która pobie­rana jest w postaci pła­tów z innych oko­lic ciała. Zwy­kle sto­suje się płat z mię­śnia pro­stego brzu­cha (TRAM), który w więk­szo­ści składa się z tkanki tłusz­czo­wej, co pozwala na odtwo­rze­nie nawet spo­rych roz­mia­rów biu­stu. W przy­padku piersi o nie­wiel­kich roz­mia­rach sto­suje się głów­nie  płat z mię­śnia naj­szer­szego grzbietu (LD). Zda­rzają się także rekon­struk­cje z wyko­rzy­sta­niem pła­tów poślad­ko­wych (SGAP), jed­nak nie są one zbyt popu­larne ze wzglę­dów este­tycz­nych.

Zalecenia pozabiegowe

Pod­czas okresu rekon­wa­le­scen­cji zabro­nione jest prze­cią­ża­nie rąk i klatki pier­sio­wej, w tym nosze­nie zaku­pów czy prace domowe. Gdy bli­zny poope­ra­cyjne się wygoją, pacjentka może powró­cić do codzien­nej aktyw­no­ści. Panie, które zde­cy­do­wały się na implanty, muszą uwa­żać na wszel­kie urazy mecha­niczne, jed­nak nie ma potrzeby uni­kać base­nów, plaży czy kosme­ty­ków do ciała.
Bez­po­śred­nio po zabiegu zaleca się nosze­nie spe­cjal­nego biu­sto­no­sza orto­pe­dycz­nego.