PRZEPUKLINA BRZUSZNA I PACHWINOWA

leczenie przepukliny - Bydgoszcz

Co to jest przepuklina?

Prze­pu­kliną okre­śla się uwy­pu­kle­nie jamy ciała, dokład­niej jamy brzusz­nej,  na zewnątrz. Nastę­puje to przez otwór w powło­kach, czyli tzw. wrota, które cechują się obni­żoną odpor­no­ścią. Nie jest to zja­wi­sko nor­malne i natu­ralne, tylko pato­lo­giczne prze­miesz­cze­nie zawar­to­ści jamy brzusz­nej z wła­ści­wego dla niej miej­sca poza ścianę brzu­cha. Zawar­tość worka prze­pu­kli­no­wego może sta­no­wić jelito albo inny ruchomy narząd znaj­du­jący się wewnątrz brzu­cha. Naj­czę­ściej wystę­puje ona w oko­li­cach pachwin oraz w obrę­bie blizn poope­ra­cyj­nych jako powi­kła­nie po zabiegu. Pro­blem stwa­rza ogromne zagro­że­nie dla zdro­wia, ponie­waż prze­pu­klina nigdy się nie cofa i nie zmniej­sza, ale w cią­głym cza­sie postę­puje. Nastę­puje to na sku­tek wysiłku lub kaszlu, czyli codzien­nych czyn­no­ści, które są czę­ścią aktyw­no­ści dnia codzien­nego. Nie da się zatem jej zatrzy­mać, a zwy­rod­nie­niu towa­rzy­szą czę­sto silne bóle. W sytu­acjach szcze­gól­nych prze­pu­klina może nawet uwię­znąć, co dodat­kowo obja­wia się bólem, zaczer­wie­nie­niem i pro­wa­dzi czę­sto do nie­droż­no­ści jelit, mar­twicy odcinka jelita, a w kon­se­kwen­cji do zapa­le­nia otrzew­nej. Dla­tego wła­śnie nie należy zwle­kać z ope­ra­cją, ale pod­dać się jej jak naj­szyb­ciej.

Rodzaje przepuklin brzusznych

Ist­nieje kilka kla­sy­fi­ka­cji prze­pu­klin brzusz­nych, a pod­sta­wowy podział uwzględ­nia miej­sce ich powsta­nia. Wyróż­nia się zatem prze­pu­kliny pachwi­nowe (naj­częst­sze, wystę­pu­jące zwłasz­cza u męż­czyzn), kresy bia­łej (powsta­jące w linii środ­ko­wej ciała, a więc mię­dzy most­kiem a spo­je­niem łono­wym, zazwy­czaj powy­żej pępka), pęp­kowe (powsta­jące w oko­licy pępka, który jest kolej­nym miej­scem ana­to­micz­nym o niż­szej wytrzy­ma­ło­ści), udowe (naj­czę­ściej doty­czą kobiet), w bliź­nie poope­ra­cyj­nej (może powstać w dowol­nym obsza­rze ściany jamy brzusz­nej w oko­licy bli­zny po zabiegu ope­ra­cyj­nym, w cza­sie któ­rego prze­cięto powięź) oraz dużo rza­dziej wystę­pu­jące prze­pu­kliny Spie­gla (w oko­licy bocz­nego brzegu mię­śnia pro­stego brzu­cha w obrę­bie tzw. linii pół­księ­ży­co­wa­tej). Dużych roz­mia­rów prze­pu­kliny pachwi­nowe, któ­rych zawar­tość powo­duje znaczne wypeł­nie­nie worka mosz­no­wego u cho­rych męż­czyzn nazywa się  – prze­pu­kli­nami mosz­no­wymi, a ana­lo­giczne prze­pu­kliny u kobiet – prze­pu­kli­nami war­go­wymi. Prze­pu­kliny możemy rów­nież podzie­lić na pro­ste (bez­po­śred­nie) i sko­śne (pośred­nie). Podział ten opiera się na ana­to­micz­nej róż­nicy prze­biegu prze­pu­kliny w sto­sunku do kanału pachwi­no­wego i naczyń nad­brzusz­nych dol­nych. Spe­cy­ficz­nym rodza­jem poope­ra­cyj­nej prze­pu­kliny w bliź­nie są prze­pu­kliny oko­ło­sto­mijne. Rów­nież w wypadku tych prze­pu­klin jedy­nym moż­li­wym lecze­niem jest lecze­nie ope­ra­cyjne.

Przewagi konkurencyjne

Zmniejszenie dolegliwości bólowych

Pozbądź się uciąż­li­wego, sil­nego bólu towa­rzy­szą­cego w codzien­nych czyn­no­ściach.

Poprawa zdrowia i komfortu pacjenta

Zli­kwi­duj uwy­pu­kle­nie na Twoim ciele, poczuj się pew­nie i zdrowo.

Krótkie terminy

Bez mie­sięcy ocze­ki­wa­nia, bez skie­ro­wa­nia; zadzwoń i umów się na wizytę z naszym spe­cja­li­stą.

Przepuklina brzuszna pachwinowa – przyczyny i objawy

Prze­pu­klina jamy brzusz­nej to poważna dole­gli­wość, która, nie pod­dana reduk­cji, zwy­kle poważ­nie zagraża ogól­nemu zdro­wiu orga­ni­zmu. Ważne jest, aby jak naj­szyb­ciej pod­jąć się ope­ra­cji niwe­lu­ją­cej prze­pu­klinę. Prócz tego, że wywo­łuje ona silne bóle, sta­nowi rów­nież nie­bez­pie­czeń­stwo dla życia. Jed­nym z naj­bar­dziej nara­żo­nych na powsta­nie prze­pu­kliny obsza­rów (zwłasz­cza u męż­czyzn) jest pachwina. Wynika to z tego, że w trak­cie roz­woju jądra męskie powsta­jące wewnątrz jamy brzusz­nej prze­miesz­czają się poza jej obręb do worka mosz­no­wego. Pro­ces ten nazywa się zstą­pie­niem jąder. Inną przy­czyną powsta­wa­nia prze­pu­kliny jest zwięk­szone ciśnie­nie w jamie brzusz­nej. Dzieje się tak pod­czas dużego wysiłku, np. pod­czas pod­no­sze­nia dużego cię­żaru, kich­nię­cia, sil­nego par­cia na sto­lec. Pod­nie­sione ciśnie­nie w jamie brzusz­nej powo­duje, że jelita z więk­szą siłą napie­rają na ścianę brzu­cha od wewnątrz. Jeżeli mamy jed­no­cze­śnie do czy­nie­nia z osła­bie­niem ściany jamy brzusz­nej, np. w oko­licy pier­ście­nia pachwi­no­wego głę­bo­kiego, to może dojść do „wepchnię­cia się” zawar­to­ści brzu­cha w takie miej­sce. Tak wła­śnie powstaje prze­pu­klina pachwi­nowa.

Prze­pu­klina pachwi­nowa jest jedną z naj­czę­ściej spo­ty­ka­nych odmian prze­pu­klin brzusz­nych. Jest to rodzaj prze­pu­kliny, w któ­rej  narząd lub tkanka tłusz­czowa prze­miesz­czają się w nie­pra­wi­dłowy spo­sób przez otwory w powło­kach jamy brzusz­nej. Uwy­pu­kle­nie pachwiny, połą­czone z bólem i dys­kom­for­tem, mogą wska­zy­wać na prze­pu­klinę.  Jed­nym z symp­to­mów two­rze­nia się prze­pu­kliny jest ból w oko­licy pachwiny, odczu­walny po wysiłku fizycz­nym. Może się on nasi­lać pod­czas kaszlu, napi­na­nia mię­śni brzu­cha i pod­no­sze­nia cię­ża­rów. Obja­wem scho­rze­nia jest rów­nież poja­wie­nie się mięk­kiego, wyczu­wal­nego guza, który jest umiej­sco­wiony w pachwi­nie. Powięk­sza­jąca się prze­pu­klina staje się widoczna, a ból może pro­mie­nio­wać do jądra. Mogą wystą­pić rów­nież pro­blemy z odda­wa­niem stolca. W poważ­nym sta­dium cho­roby wzra­sta ryzyko uwię­zie­nia frag­mentu jelita w utwo­rzo­nym worku prze­pu­kli­no­wym, w kon­se­kwen­cji któ­rego powstaje nie­droż­ność prze­wodu pokar­mo­wego.

Metody leczenia przepuklin

Powstało wiele metod lecze­nia tych scho­rzeń, jed­nak naj­sku­tecz­niej­szym spo­so­bem lecze­nia prze­pu­klin brzusz­nych jest ope­ra­cja.  Wśród metod ope­ra­cyj­nych wyróż­nia się obec­nie: ope­ra­cję kla­syczną, ope­ra­cję lapa­ro­sko­pową oraz ope­ra­cję endo­sko­pową przed­otrzew­nową. Ope­ra­cja kla­syczna, zwana też otwartą, jest do dziś naj­czę­ściej wyko­ny­wa­nym zabie­giem napraw­czym prze­pu­klin na świe­cie.  Odbywa się w znie­czu­le­niu i polega na prze­pro­wa­dze­niu nacię­cia skóry w oko­licy prze­pu­kliny, następ­nie wypre­pa­ro­wa­niu worka prze­pu­kli­no­wego z zawar­to­ścią, usta­wie­nia go w pra­wi­dło­wym poło­że­niu we wnę­trzu jamy brzusz­nej oraz napra­wie ubytku w ścia­nie jamy brzusz­nej w celu unik­nię­cia nawro­tów prze­pu­kliny. W ope­ra­cji kla­sycz­nej odtwo­rze­nie ściany jamy brzusz­nej może zostać prze­pro­wa­dzone z wyko­rzy­sta­niem róż­nych mate­ria­łów syn­te­tycz­nych, np. sia­tek z two­rzywa sztucz­nego lub też bez nich – z wyko­rzy­sta­niem tkanki wła­snej pacjenta. Nie ma jed­nej naj­do­sko­nal­szej metody kla­sycz­nej ope­ra­cji prze­pu­kliny, dla­tego też ist­nieje, zwłasz­cza w lecze­niu prze­pu­klin pachwi­no­wych, duża liczba metod sto­so­wa­nych rów­no­le­gle przez róż­nych chi­rur­gów.  Metody te dają zbli­żone wyniki lecze­nia. W naszym cen­trum wyko­nu­jemy zabiegi metodą kla­syczną i lapa­ro­sko­pową, w znie­czu­le­niu miej­sco­wym, jak i ogól­nym. Wybór metody jest uza­leż­niony od cha­rak­teru scho­rze­nia i decy­zji leka­rza.

Przy­go­to­wa­nie do zabiegu

Droga Pacjentko/Drogi Pacjen­cie, pod­czas wizyty kon­sul­ta­cyj­nej chi­rurg musi upew­nić się, czy Twój stan zdro­wia umoż­li­wia prze­pro­wa­dze­nie zabiegu, a także usta­lić, jakie są Twoje ocze­ki­wa­nia wzglę­dem final­nego efektu. Będzie też chciał dowie­dzieć się, czy otrzymałaś/eś wszel­kie infor­ma­cje doty­czące ryzyka, które nie­sie za sobą zabieg, oraz czy wiesz, ile będzie trwał w przy­bli­że­niu okres rekon­wa­le­scen­cji. W związku z pla­no­wa­nym zabie­giem usu­nię­cia prze­pu­kliny infor­mu­jemy, że Pacjent powi­nien zacho­wać nastę­pu­jące zale­ce­nia:

Lista nie­zbęd­nych badań do wyko­na­nia zabiegu:

  • mor­fo­lo­gia
  • płytki krwi
  • jono­gram
  • układ krzep­nię­cia (APTT i INR)
  • glu­koza
  • HBS-anty­gen
  • HCV-prze­ciw­ciała
  • USG Dopplera(już przed wizytą)
  • Zda­rza się, że lekarz zleca wyko­na­nie dodat­ko­wych badań w przy­padku obcią­żeń zdro­wot­nych, które mogłyby stać się prze­ciw­wska­za­niem do wyko­na­nia zabiegu. Zale­cana jest wtedy rów­nież kon­sul­ta­cja ze spe­cja­li­stą i ści­słe prze­strze­ga­nie wytycz­nych leka­rza pro­wa­dzą­cego. Pro­simy także, by nie odsta­wiać leków przyj­mo­wa­nych regu­lar­nie (np. w związku z nad­ci­śnie­niem, zabu­rze­niami endo­kry­no­lo­gicz­nymi czy depre­sją itp.)
  • Pacjent jest zobo­wią­zany do wyko­na­nia odpo­wied­nich badań krwi dwa tygo­dnie przed zabie­giem i dostar­cze­nie ich oso­bi­ście albo drogą mailową (recepcja.cmb@gmail.com) do recep­cji Cen­trum Medycz­nego Bień­kow­ski.
  • Dwa tygo­dnie przed zabie­giem konieczne jest rów­nież wstrzy­ma­nie się od przyj­mo­wa­nia aspi­ryny i wszyst­kich jej pochod­nych, tj. acardu, polo­cardu itd. Dzień przed zabie­giem zaleca się dietę lek­ko­strawną. W dniu roz­po­czę­cia lecze­nia zaleca się zdję­cie sztucz­nych rzęs oraz udo­stęp­nie­nie paznok­cia palca wska­zu­ją­cego bez lakieru, tip­sów lub hybrydy.
  • W dniu zabiegu Pacjent/ka sta­wia się o okre­ślo­nej godzi­nie w kli­nice na czczo. Chi­rurg raz jesz­cze oma­wia z Pacjen­tem cel zabiegu i spo­sób jego wyko­na­nia oraz ana­li­zuje wyniki badań. Ane­ste­zjo­log prze­pro­wa­dza wywiad zwią­zany ze sta­nem zdro­wia i rodza­jem znie­czu­le­nia (oprócz wyni­ków badań wska­zane jest rów­nież przy­nie­sie­nie ze sobą  doku­men­ta­cji medycz­nej doty­czą­cej prze­by­tych cho­rób lub uczu­leń).
  • Pacjent pod­pi­suje oświad­cze­nie o tym, że nie jadł i nie pił mini­mum 6 godzin przed zabie­giem, a następ­nie składa pod­pisy pod: zgodą na zabieg, zgodą na znie­czu­le­nie, kartą wywiadu epi­de­mio­lo­gicz­nego – po dokład­nym zapo­zna­niu się z jej tre­ścią. Następ­nie Pacjent udaje się pod opieką pie­lę­gniarki do swo­jego pokoju, z któ­rego zosta­nie prze­ka­zany na salę ope­ra­cyjną zgod­nie z kolej­no­ścią pla­no­wa­nych zabie­gów w danym dniu. Kolej­ność zabie­gów ustala lekarz.

Zale­ce­nia poope­ra­cyjne

  • Po zabiegu Pacjent/ka zostaje na oddziale pod opieką wykwa­li­fi­ko­wa­nego per­so­nelu aż do dnia następ­nego.
  • W pierw­szej dobie po ope­ra­cji chi­rurg prze­pro­wa­dza kon­trolę poope­ra­cyjną i zmie­nia opa­tru­nek.
  • W razie potrzeby należy przyj­mo­wać zale­cone przez chi­rurga leki prze­ciw­bó­lowe oraz anty­bio­tyki.
  • Należy prze­strze­gać ter­mi­nów wcze­śniej zale­co­nych i usta­lo­nych wizyt kon­tro­l­nych.
  • Przez okres 2–4 tygo­dni Pacjent/ka zobo­wią­zana jest ogra­ni­czyć wysi­łek fizyczny. Konieczne jest też zapew­nie­nie sobie pomocy w domu i w opiece nad dziećmi.
  • Powrót do codzien­nych czyn­no­ści i wyko­ny­wa­nia lek­kiej pracy domo­wej nastę­puje naj­czę­ściej po 14 dniach od zabiegu.
  • W ciągu pierw­szego mie­siąca po ope­ra­cji należy być ostroż­nym pod­czas współ­ży­cia sek­su­al­nego.
  • Okres rekon­wa­le­scen­cji trwa około trzech tygo­dni, a od wyko­ny­wa­nia cięż­kiej pracy fizycz­nej należy się wstrzy­mać około trzech mie­sięcy.
  • Efekty uboczne: cza­sowe odczu­cie bólu, opuch­nię­cia i zasi­nie­nie, zwięk­szona wraż­li­wość na dotyk. Z cza­sem dole­gli­wo­ści zni­kają.
  • Dwa tygo­dnie po ope­ra­cji można roz­po­cząć tera­pię niwe­lo­wa­nia blizn przy pomocy spe­cja­li­stycz­nych pla­strów lub żelu, zale­co­nych przez chi­rurga.

Prze­ciw­wska­za­nia do ope­ra­cji

Cięż­kie cho­roby ogól­no­ustro­jowe, takie jak:

  • cho­roba nie­do­krwienna serca (dusz­nica bole­sna),
  • nad­ci­śnie­nie tęt­ni­cze,
  • zabu­rze­nia rytmu serca,
  • nie­wy­dol­ność krą­że­nia,
  • nie­do­krwi­stość,
  • zabu­rze­nia elek­tro­li­towe,
  • cukrzyca,
  • nie­wy­dol­ność odde­chowa

Wyżej wymie­nione pato­lo­gie wyma­gają szcze­gól­nego, cza­sem dłu­go­trwa­łego przy­go­to­wa­nia pacjenta do zabiegu, rzadko jed­nak sta­no­wią osta­teczne prze­ciw­wska­za­nie do lecze­nia ope­ra­cyj­nego. Spo­sób przy­go­to­wa­nia do zabiegu i naj­lep­szy moment do jego wyko­na­nia powinny być usta­lone wspól­nie przez chi­rurga i leczą­cego Pacjenta na stałe inter­ni­stę (leka­rza rodzin­nego). Ropne lub zapalne cho­roby skóry oraz tkanki pod­skór­nej w oko­licy ope­ro­wa­nej pachwiny muszą być przed zabie­giem wyle­czone